دلالت دارد و كافر و مؤمن به آن اعتراف كرده ، مهر نبوت است كه بر موهاى متراكم ميان دو كتف آن حضرت نمايان بود » . 15 . ابن شهرآشوب « 1 » نيز گويد : رسول خدا صلى الله عليه و آله سايه‌اش بر زمين نمىافتاد » ( سايه نداشت ) . 16 . كلينى در كتاب كافى با سند خود چنين روايت كرده : « على بن محمد نوفلى مىگويد : خدمت امام رضا عليه السلام از صدا گفت و گو شد ، آن جناب فرمود : امام زين العابدين عليه السلام وقتى قرآن تلاوت مىكرد ، گاهى مردم از شنيدن صداى زيباى او بىهوش مىشدند و اگر امام صداى خوش و زيباى خود را ظاهر مىكرد ، مردم طاقت شنيدن آن را نداشتند . راوى گويد : از امام پرسيدم : مگر رسول خدا صلى الله عليه و آله با مردم نماز نمىخواند و صداى خود را به تلاوت قرآن بلند نمىكرد ؟ امام رضا عليه السلام در جواب فرمود : رسول خدا صلى الله عليه و آله به اندازهء طاقت مردم ، حسن صداى خود را ظاهر مىساخت » . « 2 » 17 . شيخ صدوق در معانى الاخبار ، به سه طريق از امام حسن مجتبى عليه السلام روايت كرده « 3 » كه آن حضرت فرمود : « از دايى خودم ، هند بن ابى هاله » - كه از وصافين رسول خدا صلى الله عليه و آله بود - خواستم مقدارى از اوصاف آن حضرت را براى من بيان كند ، بلكه به اين وسيله علاقه‌ام به آن جناب بيشتر شود . او نيز قبول كرد و گفت : رسول خدا صلى الله عليه و آله ، مردى بود كه در چشم هر بيننده‌اى موقر و با عظمت مىنمود . روى نكويش در درخشندگى چون ماه تمام و قامت وى از كوتاه‌قدان بلندتر و از بلندقامتان كوتاه‌تر بود . سرى بزرگ و مويى پيچ داشت . اگر موى سرش چيده نبود ، روى سر متفرق مىشد و اگر چيده بود ، از نرمهء گوش تجاوز نمىكرد . صورتش سفيد

--> ( 1 ) . المناقب ، ج 1 ، ص 124 . روى اكثر هذه المعاني في الخرائج ايضاً فارجع ص 221 ( 2 ) . الاصول ، ج 2 ، ص 615 و طبرسى ، الاحتجاج ، ص 204 ( 3 ) . معانى الاخبار ، ص 79 - 83